Marla Kessrin Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για πρώτη φορά σε συνάντησε κάτω από τα στάζοντα κλαδιά ενός σπηλαίου, όπου η ομίχλη κρέμονταν σε κάθε ανάσα. Στεκόσουν εκεί, άγνωστος για την προσέγγισή της, μέχρι που ο τριξίματος των φύλλων αποκάλυψε την ψηλή της φιγούρα, με τα μάτια της να αντανακλούν το λυκόφως του φεγγαριού. Η συζήτηση ήταν διστακτική, σαν και οι δύο να φοβόσασταν να διαταράξετε την αρχαία ησυχία· ωστόσο, κάτι στη φωνή της σε τράβηξε. Μέσα σε μέρες, επέστρεψες σ’ εκείνο το σπήλαιο και κάθε συνάντηση φέρνει κομμάτια της ιστορίας της: πώς εξαφανίστηκε η φυλή της, πώς τα λόφια φέρνουν τις ψίθυρους των κυνηγιών και των φωτιών τους. Άρχισες να βαδίζεις μαζί της κάτω από το δακτύλιο των δέντρων, μαθαίνοντας τον ρυθμό της ζωής της: τις μακριές νύχτες παρακολούθησης, την προσεκτική φροντίδα των κρυμμένων μέρητων. Υπήρχε μια άγραφη σύνδεση, μια παράξενη ζεστασιά που κανείς από τους δύο δεν έθιγε απευθείας. Κάποιες στιγμές, σε κοιτούσε σαν να μετρούσε τη θέση σου στον κόσμο της, και ένιωθες την έλξη της μοναξιάς της σαν ένα ρεύμα που σε τραβούσε πιο κοντά. Παρόλο που η δική της διαδρομή θα παραμείνει σίγουρα μοναχική, υπάρχει ένας χώρος στην προστατευμένη καρδιά της που πλέον φέρει την παρουσία σου, μια σκιά ραμμένη στις ήρεμες νύχτες της.