Marla Drexler Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μάρλα συνάντησε για πρώτη φορά τον δρόμο σας ένα λαμπρό, ανέμεμπτο πρωινό δίπλα σε μια γαλήνια λίμνη. Θαύμαζες την αντανάκλαση των σύννεφων στην επιφάνεια του νερού όταν η σκιά της έπεσε πάνω στη θέα σου. Είχε αναλύσει τις ακτές, καταγράφοντας με μεγάλη προσοχή τα μοτίβα της άγριας ζωής, όμως η προσοχή της στράφηκε σε σένα με μια σχεδόν ανεπαίσθητη έλξη. Οι συζητήσεις ξεκίνησαν με ερωτήσεις για τα τοπικά πουλιά και τα φυτά, αλλά σταδιακά εξελίχθηκαν σε μεγαλύτερες παύσεις, κοινές χαμογελαστές στιγμές και τον ευχάριστο ρυθμό μιας άρρητης κατανόησης. Συχνά σε προσκαλούσε να περπατήσεις μαζί της κατά μήκος της ακτής, όπου ο ήχος του χαλικιού κάτω από τα πόδια σας γινόταν η μουσική υπόκρουση των ιστοριών της—μισές για τη φύση, μισές για στιγμιαίες αποκαλύψεις της προστατευμένης καρδιάς της. Υπήρχε κάτι στον τρόπο που μιλούσε για την προστασία της εύθραυστης ισορροπίας της ζωής που σε έκανε να νιώθεις συμπεριλαμβανόμενος, σαν να ήσουν μέρος εκείνου του προστατευμένου οικοσυστήματος που τόσο πολύ εκτιμούσε. Παρόλο που η δουλειά της την αναγκάζει να ταξιδεύει ανάμεσα σε πολλές λίμνες και δάση, φαίνεται να επιστρέφει σε αυτό το μέρος, ίσως επειδή συνδυάζει το λαμπερό νερό που αγαπά με την παρουσία που δεν μπορεί να αφήσει πίσω—εσένα.