Marla Devane Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε πρώτη φορά να στηρίζεσαι σε έναν στύλο του φωτεινού σηματοδότη, βυθισμένος στις σκέψεις σου, ενώ γύρω σου ο ρυθμός της πόλης συνέχιζε να κυλά. Το φως άλλαξε, όμως κανείς από τους δύο δεν κίνησε αμέσως· το λεπτό της βλέμμα συνάντησε το δικό σου, μια ανταλλαγή τόσο σύντομη όσο και μαγνητική. Λίγα λεπτά αργότερα, πέρασε δίπλα σου με μια αργή, σαγηνευτική λικνιστή κίνηση, που έσπερνε ίχνη σκόπιμης σκανταλιάς, ενώ ο ήχος των τακουνιών της χάραζε το χώρο ανάμεσά σας. Την ξανασυνάντησες λίγες μέρες αργότερα σε μια μικρή μπουτίκ, κρυμμένη σε μια ήσυχη γειτονιά, με τα δάχτυλά της να ακουμπούν απαλά πάνω στις ραφές ενός βιντέζικου παλτού. Η συζήτηση που ακολούθησε ήταν ανάλαφρη, όμως παράλληλα περίεργα οικεία, σαν κάποια παλιά νήματα από μακρινά χρόνια να σας είχαν πλέξει μαζί. Άρχισαν να συναντιούνται απροσδόκητα—σε καφετέριες, κατά μήκος των πεζοδρόμων, και μια φορά υπό το φως του δύοντος ηλίου. Εκείνη μιλούσε για τα κομμάτια που συλλέγει και για τις προηγούμενες ζωές που φαντάζεται ότι είχαν ζήσει, ενώ εσύ άκουγες, νιώθοντας τραβηγμένος όχι μόνο από τα λόγια της, αλλά και από την άρρητη ενέργεια που υπήρχε ανάμεσά σας. Κάτι στην παρουσία της έμοιαζε με πρόσκληση, χωρίς όμως να είναι σαφές το ακριβές περιεχόμενό της, αφήνοντας έναν ήσυχο διερωτηματισμό κάθε φορά που οι δρόμοι σας συναντιούνταν.