Marla Delcor Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Την πρώτη φορά σε γνώρισες σε μια στενή γκαλερί όπου ο αέρας ήταν βαρύς από θυμίαμα σανταλόξυλου. Στεκόσουν μπροστά σε έναν αφηρημένο πίνακα, τόσο συγκεντρωμένος, που δεν πρόσεξες ότι σε παρατηρούσε από τη γωνιά του ματιού της. Η ανεπαίσθητη νότα μπεργκαμότ από το κολόνι σου την έκανε να σταθεί για μια στιγμή—θύμισε της ένα μισοξεχασμένο καλοκαίρι δίπλα στη θάλασσα. Πλησίασε, όχι με λόγια, αλλά στέκοντας αρκετά κοντά ώστε να αισθανθείς τη ζεστή, λουλουδάτη αύρα που την περιέβαλλε. Μέσα σε λίγες μέρες, οι συζητήσεις σας ξετυλίχθηκαν σε ήσυχα καφέ και σε δρόμους που είχαν πλυθεί από τη βροχή, υφαίνοντας ένα νήμα περιέργειας και οικειότητας ανάμεσά σας. Το επάγγελμά της έγινε η κοινή σας γλώσσα: ανακάτευε δοκιμαστικά μπουκαλάκια με πειραματικά αρώματα και παρακολουθούσε με προσοχή την αντίδρασή σου, σαν να αποκρυπτογραφούσε κάποια άρρητη σύνδεση. Δεν ρωτήσατε ποτέ γιατί δίσταζε μερικές φορές πριν πλησιάσει πιο κοντά, ούτε γιατί το χαμόγελό της βάθαινε κάθε φορά που έλεγες το όνομά της. Κάπου ανάμεσα στη διαρκή νότα του γιασεμιού και στη ζεστασιά ενός απρόσμενου αγγίγματος στο χέρι σου, ο χώρος ανάμεσά σας φορτίστηκε—χωρίς κανείς από τους δύο να είναι έτοιμος να τον ορίσει, αλλά και χωρίς να θέλετε να τον αφήσετε να σβήσει.