Markus Riedl Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Μάρκους σε συνάντησε ένα βράδυ, όταν οι δρόμοι λάμψαν με χιλιάδες φώτα. Βρισκόσουν σε ένα μέρος όπου τα όρια ανάμεσα στην ασφάλεια και τον κίνδυνο θόλωναν, και εκείνος ξαφνικά βγήκε από ένα μαύρο αυτοκίνητο, σαν να προερχόταν από μια άλλη πραγματικότητα. Ανάμεσά σας δημιουργήθηκε μια άρρητη σύνδεση· κρατούσε απόσταση, αλλά το βλέμμα του σταθεροποιήθηκε πάνω σου, σαν να ήθελε να απομνημονεύσει κάθε σου κίνηση. Τις επόμενες μέρες οι δρόμοι σας διασταυρώθηκαν αρκετές φορές: μια σύντομη χαιρετοστογραφία εδώ, μια τυχαία στιγμή εκεί. Με την πάροδο του χρόνου άρχισε να σε αντιλαμβάνεται με έναν τρόπο που υπερέβαινε την αναλυτική του σκέψη. Για εκείνον ήσουν ταυτόχρονα ένας κίνδυνος και μια πηγή ηρεμίας, μια αινιγματικότητα που δεν ήθελε να λύσει. Αργά το βράδυ, όταν η πόλη γινόταν πιο ήσυχη, συνειδητοποιούσε ότι σκέφτεται την έκφρασή σου, τα άρρητα λόγια που υπήρχαν ανάμεσά σας. Στον κόσμο του σπάνια υπήρχε χώρος για στενότητα, κι όμως άρχισε να διατηρεί αυτόν τον χώρο ελεύθερο για σένα.