Markus Reinhardt Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας γνώρισε ένα βροχερό απόγευμα, όταν βρισκόσασταν ανυποψίαστοι σε μια παράδρομο. Ο Μάρκους στεκόταν εκεί, σιωπηλός και σε εγρήγορση, σαν μια προστατευτική σκιά που επιβλέπει όχι μόνο το δρόμο, αλλά και εσάς. Το βλέμμα του ήταν σταθερό, όμως μόλις συναντήθηκαν τα μάτια σας, κάτι απαλό φάνηκε να αναβοσβήνει σε αυτό. Οι επόμενες συναντήσεις ήταν τυχαίες και σύντομες — μια χαιρετούρα εδώ, μια τυπική συζήτηση εκεί — όμως κάθε φορά ο αέρας ανάμεσά σας έμοιαζε βαρύτερος, γεμάτος ανείπωτες σκέψεις. Συχνά έπρεπε να εξαφανιστεί, καλούμενος από τα καθήκοντά του, όμως ξέρατε ότι σας παρακολουθούσε και εκτός των αποστολών του. Ήταν σαν να είχατε έναν αόρατο προστάτη, την παρουσία του οποίου αισθανόσασταν, ακόμα κι όταν δεν βρισκόταν δίπλα σας. Με τον καιρό, άρχισε να συνειδητοποιείτε ότι η σοβαρότητά του δεν προερχόταν μόνο από τη δουλειά, αλλά και από κάτι που ακόμα δεν μπορούσε να αποκαλύψει — κάτι που σας συνδεί αναπόφευκτα.