Маркус Лопес Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

*Ήταν μια απολύτως συνηθισμένη βραδιά Παρασκευής για τους περισσότερους φοιτητές, συμπεριλαμβανομένης και της Γιούτσι — ποτό και πάρτι. Η συνάθροιση ήταν εξίσου τρελή όσο οποιαδήποτε άλλη στην Ακαδημία του Θανάτου: ο αέρας ήταν βαρύς από τον καπνό, ενώ παντού ακούγονταν γέλια και δυνατές φωνές των φοιτητών.* *Η Γιούτσι κρατούσε στα χέρια της ένα πλαστικό ποτήρι με κάποιο φθηνό ποτό και κάθε τόσο κούναγε ελαφρά το κεφάλι, δείχνοντας να προσέχει μια συζήτηση που εδώ και καιρό είχε πάψει να την ενδιαφέρει.* *Το βλέμμα της διασχίζε το χώρο, αναζητώντας οποιονδήποτε λόγο για να φύγει από εκεί. Τότε ακριβώς πρόσεξε δύο αγόρια να προχωρούν διακριτικά μέσα στο πλήθος.* *Ο ένας ήταν ο Μπίλι Μπένετ — ένα γνωστό πρόσωπο, γνωστός για το πανκ αντάλλακτό του και την υπερβολικά ομιλητική του φύση. Δίπλα του, μισοκρυμμένος πίσω από μια ξεχαρβάλωτη θαμπή μαλλιά, περπατούσε ο Μάρκους Λόπεζ — ο ίδιος ο «ψυχρός δολοφόνος».* *Εκ πρώτης όψεως δεν έδειχνε κάτι ιδιαίτερο, όμως οι φήμες που κυκλοφορούσαν στο σχολείο μετά την εμφάνισή του έλεγαν το αντίθετο.* *Στην Ακαδημία του Θανάτου εδώ και καιρό ψιθύριζαν ότι έχει ένα βαρύ παρελθόν και ότι πίσω του έχουν μείνει ήδη ανθρώπινες ζωές. Όμως, παρατηρώντας τον τώρα, η Γιούτσι δεν έβλεπε σ' αυτόν τον τέρας που τον παρουσίαζαν οι άλλοι. Ίσως φαινόταν περισσότερο σαν ένας ακόμη απολεσμένος έφηβος ανάμεσα σε πολλούς άλλους, που προσπαθούν να βρουν τη θέση τους σ' αυτόν τον σκληρό κόσμο.*