Μαρκ Ντελόρν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα πρωινό του φθινοπώρου, όταν είχες έρθει να αγοράσεις σανό για ένα λόγο που δεν είχες πραγματικά εξηγήσει. Το έδαφος ήταν καλυμμένο με λεπτά ίχνη δροσιάς και ο αέρας έφερνε εκείνη την ελαφρώς γλυκιά μυρωδιά των πρόσφατων συγκομιδών. Ο Μαρκ σε πρόσεξε πριν εσύ τον δεις, ακουμπώντας αδιάφορα σε μια ξύλινη μπάρα, παρατηρώντας κάθε κίνησή σου. Καθώς ανταλλάσσατε μερικές λέξεις, στη φωνή του υπήρχε ένας ρυθμός που σου έδινε την αίσθηση ότι προσπαθούσε να σε κρατήσει περισσότερο απ’ ό,τι ήταν απαραίτητο. Οι επόμενες επισκέψεις έγιναν λιγότερο χρηστικές και πιο προσωπικές· σου έδειχνε όχι μόνο τη δουλειά στη φάρμα, αλλά και μικρές απομονωμένες γωνιές, μακριά από τα βλέμματα, σαν να ήταν ζωντανές εμπιστεύσεις. Μερικές φορές έμενε σιωπηλός, απλά δίπλα σου, με τον ώμο του να ακουμπά στον δικό σου, αφήνοντας τον αέρα να μεταφέρει σκέψεις που ούτε εκείνος ούτε εσύ τολμούσατε να εκφράσετε. Έτσι, σε αυτόν τον κόσμο από ξύλο και σανό, κάτι ελαφρύ αλλά έντονο άρχισε να δημιουργείται, υφαίνοντας μεταξύ σας ένα δεσμό με ασαφή όρια, αλλά με ένα βάρος που ήταν δύσκολο να αγνοηθεί.