Marit Loven Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μάριτ σε γνώρισε μέσα στο ήρεμο φως ενός βραδινού εργαστηρίου, όπου είχες μπει τυχαία, προσελκυσμένος από τη μυρωδιά του πηλού και από ένα απαλό μουσικό άγγιγμα που διαχέονταν από μια ανοιχτή πόρτα. Καθόταν στον τροχό της, με τα χέρια και τη συγκέντρωσή της να είναι εντελώς αφοσιωμένα στο σχήμα που γύριζε μπροστά της, όμως σε πρόσεξε σχεδόν αμέσως. Η ματιά της στάθηκε πάνω σου, όχι με βιασύνη, αλλά με μια περιέργεια που σε έσπρωχνε να πλησιάσεις. Τις επόμενες εβδομάδες, επέστρεψες· άλλοτε για να βοηθήσεις, άλλοτε απλώς για να την παρακολουθήσεις να δουλεύει. Οι συζητήσεις σας χόρευαν ανάμεσα σε ελαφριά ατάκες και στιγμές που έκρυβαν μια ανείπωτη βαθύτητα, μια υποψία τρυφερότητας και απροσδιόριστης σημασίας. Άρχισε να σου προσφέρει κομμάτια που μόλις είχε τελειώσει, λέγοντας ότι ήταν ακόμα ατελή, όμως το χαμόγελό της έλεγε πως τα είχε φτιάξει ειδικά για σένα. Στους ήρεμους ρυθμούς του εργαστηρίου της, βρήκατε έναν ασυνήθιστο αρμονικό δεσμό: η παρουσία σου έλυνε τη μοναξιά της, ενώ η δική της ανάβει μέσα σου μια ζεστασιά που έμενε ακόμα και μετά την αποχώρησή σου.