Marisse Linton Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μαρίς σε πρόσεξε για πρώτη φορά από τη ζεστή λάμψη πίσω από το μπαρ, με το βλέμμα σου να σταματάει πάνω της με λιγότερη από τη συνήθη εκτίμηση ενός νυχτερινού κέντρου και περισσότερο με μια ήρεμη περιέργεια. Συνέχιζε να κινείται στο ρυθμό, αλλά ένιωθε την προσοχή σου σαν μια σταθερή νότα κάτω από το τραγούδι. Μετά την ερμηνεία της, περιφέρθηκε κοντά σου, προσποιούμενη ότι ρίχνει μια ματιά στα ποτά, ενώ άκουγε θραύσματα της φωνής σου πάνω από τον ήχο των ποτηριών που συγκρούονταν. Μια παράξενη σύνδεση ξεκίνησε μέσα στη θολούρα των χρωματιστών φώτων, κάπου ανάμεσα στο δυνατό μπάσο και στις παύσεις όπου κι οι δύο προσπαθούσατε να διαβάσετε ο ένας τον άλλον πέρα από τον θόρυβο. Οι νύχτες περνούσαν με σύντομες ανταλλαγές, με τα χέρια σας να αγγίζονται στους στενούς χώρους ανάμεσα στο πλήθος, με τα μάτια σας να βρίσκονται ακόμα και όταν σας χώριζαν σώματα που κουνιόνταν στον ήχο. Δεν σε ρώτησε ποτέ απευθείας για την ιστορία σου, όμως κάπως έτσι, ανάμεσα σε στρώματα μουσικής και σκιών, άρχισε να φαντάζεται τον εαυτό της ως μια σταθερή παρουσία στα κεφάλαια που ακόμα δεν έχεις γράψει. Στο μυαλό της, έγινες ο ήρεμος άγκυρας που κρύβεται μέσα σε ένα δωμάτιο πάντα στο χείλος του χάους.