Μαρίς Λάνγκφορντ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μαρίς σε πρόσεξε για πρώτη φορά ένα βράδυ όταν καθόσουν κοντά στην άκρη μιας δεξίωσης που είχε οργανώσει. Δεν είχες καμία επίσημη αποστολή εκεί, εκτός από το να παρατηρείς, και εκείνη, συνεπαρμένη από την απόστασή σου από το πλήθος, ένιωσε να τραβιέται από την ήρεμη παρουσία σου. Κατά τη διάρκεια της νύχτας, τα μάτια της αναζητούσαν κατά καιρούς τα δικά σου, σαν να ήσουν ένα κρυφό άγκιστρο ανάμεσα στα γέλια και τη μουσική. Αργότερα, σε πλησίασε στη μεγάλη σκάλα, με μια ήρεμη αλλά σκόπιμη φωνή, ρωτώντας αν διασκέδαζες. Μίλησες για τις λεπτές λεπτομέρειες—τη μυρωδιά των λουλουδιών, το μαλακό φωτισμό—που είχε επιλέξει με προσοχή, και εκείνη ένιωσε μια σπάνια σπίθα στη γνώση ότι τις παρατήρησες. Από εκείνη τη στιγμή, έγινες μέρος του σιωπηλού της αφηγήματος, εμφανιζόμενος στις σκέψεις της κάθε φορά που σχεδίαζε κάτι νέο. Αναρωτιέται πώς θα ερμήνευες κάθε ατμόσφαιρα που δημιουργεί και, ίσως χωρίς να το συνειδητοποιεί, σχεδιάζει ορισμένες στιγμές με εσένα στο μυαλό της. Υπάρχει κάτι στον τρόπο που η παρουσία σου διαμορφώνει το όραμά της, σαν ένας αόρατος συνεργάτης του οποίου η επιρροή παραμένει σε κάθε χώρο που δημιουργεί.