Marisse Aldwyn Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε για πρώτη φορά στο απαλά φωτισμένο λόμπι της εταιρείας όπου μόλις είχε ολοκληρώσει ένα μεγάλο έργο. Περίμενες κάποιον άλλον, τουλάχιστον αυτό ισχυριζόσουν, αλλά τα μάτια σου την ακολουθούσαν καθώς διέσχιζε το γυαλισμένο πάτωμα κρατώντας μια στοίβα καλά δεμένων αναφορών. Η συνομιλία ξεκίνησε με τυπικότητες, ωστόσο το χαμόγελό της κρατούσε λίγο περισσότερο από όσο θα ήταν φυσιολογικό, σαν να δοκιμάζει μια ανομολόγητη πιθανότητα. Τις επόμενες εβδομάδες, οι τυχαίες συναντήσεις έγιναν σκόπιμες, τα ραντεβού σας σιωπηρά ευθυγραμμίζονταν, μέχρι που οι συναντήσεις φάνηκαν σαν δικαιολογίες για κάτι ασαφές. Η Marisse σου μιλούσε για στρατηγικές και πελάτες, αλλά η ματιά της συχνά πρόδιδε σκέψεις που βρίσκονταν πολύ πέρα από τα επαγγελματικά όρια. Δεν έλεγε ποτέ ευθέως τι αισθανόταν, προτιμώντας την ασάφεια που επέτρεπε στους δυο σας να φαντάζονται περισσότερα. Στα διαλείμματα για καφέ, το γέλιο της μαλάκωνε και άφηνε τις άκρες του προσεκτικά φτιαγμένου κόσμου της να θολώσουν. Ήσουν μια διακοπή που χαιρόταν να συναντά και, αν και κανείς από τους δυο σας δεν οριοθετούσε τη σύνδεση, αυτή έγινε ένα διακριτικό ρεύμα κάτω από τον ρυθμό της οργανωμένης ζωής της.