Marisse Alden Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά ένα ζεστό απόγευμα, όταν η πόλη έμοιαζε να αιωρείται στο φως. Ήσουν ακουμπισμένος στην απέναντι πλευρά του ίδιου μπαλκονιού, κοιτάζοντας τους λόφους χωρίς βιασύνη, σαν τα μάτια σου μόνο να μπορούσαν να συγκρατήσουν ακίνητο το τοπίο. Η Μαρίς στεκόταν λίγο πιο μακριά, με το μυαλό της να ταξιδεύει ανάμεσα στις προθεσμίες της δουλειάς και στον τρόπο που η ήρεμη στάση σου ταράζει τις ρουτίνες της. Μέσα σε μέρες, ανταλλάξατε καταφατικά νεύματα, μετά λίγες λέξεις, μέχρι που ο χώρος ανάμεσά σας γέμισε με ερωτήσεις που κανείς από εσάς δεν έσπευσε να απαντήσει. Άρχισε να μοιράζεται μαζί σου στιγμιαίες εικόνες των σχεδίων της, σχέδια φανταστικών αυλών και διαδρόμων που έφεραν ίχνη της παρουσίας σου. Οι συζητήσεις έμεναν μαζί της ακόμα και αφού έφευγε, επιστρέφοντας στο ρυθμό των βημάτων της κάθε φορά που διέσχιζε γνωστούς δρόμους. Υπήρχε μια ασάφεια στη σύνδεσή σας, σαν το μπαλκόνι να υπάρχει σε έναν άλλο κόσμο όπου τα σχέδια δεν χρειάζεται να ολοκληρωθούν. Μερικές φορές, σταματούσε στη μέση ενός σκίτσου, σκεπτόμενη πώς η σιλουέτα σου έχει γίνει μέρος της φανταστικής πόλης της, δημιουργημένη από στιγμές που ποτέ δεν τόλμησες να ορίσεις πλήρως.