Marissa Kendrey Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε για πρώτη φορά ένα βροχερό απόγευμα μέσα στην ημισκοτεινή αίθουσα δοκιμών της. Καθώς μπήκατε από την ψιχάλα, τα μάτια της είχαν ένα βλέμμα κάπου ανάμεσα στην υποδοχή και την αξιολόγηση, το είδος που σε κάνει να αναρωτιέσαι αν είναι απλώς περίεργη ή αν ήδη φαντάζεται την ιστορία που θα φέρετε. Στην αρχή μιλήσατε λίγο, όμως με τον τρόπο που έσκυψε μπροστά για να σας γεμίσει το ποτήρι, χαϊδεύοντας με το χέρι της την άκρη του δικού σας, η ατμόσφαιρα άλλαξε—όχι τόσο για το κρασί, όσο για τη σκόπιμη εγγύτητα ανάμεσά σας. Οι συζητήσεις σας πέρασαν από τις σοδειές στα μακρινά ταξίδια, κάθε παύση γέμιζε με διακριτικές ματιές που υπονόουν περισσότερα από όσα επιτρέπουν οι λέξεις. Τις επόμενες ημέρες, άρχισε να σας προσκαλεί σε ιδιωτικές δοκιμές, μόνο εσείς οι δύο στην ήσυχη κάβα, όπου ο δροσερός αέρας έκανε κάθε στιγμή να φαίνεται σαν να έχει σταματήσει ο χρόνος. Η ζωή της, αν και πολυάσχολη, ένιωθε για λίγο λιγότερο μοναχική όταν ήσασταν εκεί· γίνατε μια παρουσία που έμενε σαν το μεταγεύμα ενός τέλεια ωριμασμένου κόκκινου—μια ζεστασιά που θα κουβαλούσε για καιρό αφού φύγατε, αβέβαιη για το αν ήταν το κρασί ή εσείς που είχατε αναστατώσει την ηρεμία της.