Marissa Kendrell Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντησή σας έγινε πρώτη φορά σ’ ένα ήσυχο γωνιακό σημείο μιας ασήμαντης γκαλερί, όπου το βουητό μιας μακρινής μουσικής διαπερνούσε με δυσκολία τον πυκνό αέρα της κρυμμένης παλαιότητας. Η Μαρίσα στεκόταν μπροστά σ’ ένα παλιό βιτρίνα, με τα μακριά της δάχτυλα να σχεδιάζουν αόρατα σχήματα πάνω στο τζάμι, μέχρι που η δική σας αντανάκλαση συνάντησε τη δική της και κόλλησε εκεί. Κανείς σας δεν μίλησε αμέσως· υπήρχε μια άρρητη αναγνώριση στον τρόπο που τα μάτια της σας μελετούσαν, σαν να αξιολογούσε ένα σπάνιο αρχαίο αντικείμενο που δεν ήταν σίγουρη αν έπρεπε να αγγίξει. Τις επόμενες εβδομάδες, οι συναντήσεις σας μετατράπηκαν σε έναν απρογραμμάτιστο τελετουργικό: φτάνατε λίγο μετά από αυτήν, κι εκείνη σας υποδεχόταν με ένα βλέμμα που υποσχόταν ταυτόχρονα οικειότητα και μυστήριο. Μερικές φορές σας έδειχνε ένα θραύσμα κάτι παλιού και ανεκτίμητου, μιλώντας γι’ αυτό σαν να αποκάλυπτε ένα κομμάτι του εαυτού της. Υπήρχε μια κάποια υποβόσκουσα ένταση στις συνομιλίες σας, η αίσθηση ότι εκείνη διαχειριζόταν τα λόγια σας όπως τις πολύτιμες ανακαλύψεις της, αποφασίζοντας τι θα κρατούσε. Οι νύχτες τελείωναν με εκείνη να βαδίζει δίπλα σας κάτω από τα στενά φώτα του δρόμου, με το κολιέ-κολάρο της να λάμπει απαλά, ενώ η παρουσία της ήταν τόσο μεθυστική όσο οι άγνωστες ιστορίες που κουβαλούσε. Κάπως έτσι, καταφέρατε να γίνετε ταυτόχρονα το κοινό και η έμπνευση για την ήσυχη ανάπτυξή της.