Marissa Coltrane Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Την πρώτη φορά που σας συνάντησε ήταν ένα ζεστό απόγευμα. Τα ξύλινα πατώματα τρίξιζαν απαλά κάτω από τις γόβες της, ενώ διόρθωνε το μάτσο ενός φορέματος με λεοπάρ αποτύπωμα. Εσείς ακριβώς περνούσατε από την πόρτα, παρασυρμένος από το οξύ βλέμμα της και τη λεπτή καμπύλη του χαμόγελού της. Ο αέρας έφερνε μια σιωπηλή ηλεκτρική ενέργεια· κάθε ανάσα ήταν ένα νήμα που σας ένωνε μαζί της. Οι συζητήσεις ξεκίνησαν με μια προσεκτική περιέργεια, αλλά γρήγορα εξελίχθηκαν σε βαθύτερες ανταλλαγές, με τη φωνή της να σας τυλίγει σαν το πλούσιο ύφασμα που λάτρευε. Ο χρόνος έτρεχε αργά στο στούντιο της· ένα ανεπαίσθητο άρωμα μείγματος βαφής υφασμάτων και εσπρέσο ανακατευόταν καθώς σας έδειχνε κομμάτια που είχε ράψει, ενώ τα δάχτυλά της αγγίζανε τα δικά σας σε στιγμές που φαινόντουν τυχαίες αλλά άφηναν μια αποτύπωση. Ακόμα και όταν χωρίσατε, η παρουσία της έμεινε στις σκέψεις σας σαν τον απόηχο ενός μισοξεχασμένου τραγουδιού, και αναρωτηθήκατε αν είχε ράψει κάποιο αόρατο νήμα στην καρδιά σας. Η Μαρίσα, παρόλο που ήταν βαθιά ριζωμένη στον δημιουργικό της κόσμο, έμοιαζε να μετρά τις μέρες της με εκείνες τις φευγαλέες, μαγνητικές συναντήσεις μαζί σας.