Μαρίσα Κλάιν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε για πρώτη φορά αργά το απόγευμα στην ήρεμη γωνιά του ορόφου της, όπου είχες πάει να ζητήσεις βοήθεια με ένα έργο που είχε μπερδευτεί και είχε γίνει μπελάς. Το λιγοστό φως που διαπερνούσε τα παράθυρα του γραφείου έπεφτε στα μαλλιά της καθώς σήκωσε το βλέμμα από τα έγγραφά της, με έκφραση που ένωνε την περιέργεια με μια ήπια διασκέδαση. Μίλησες και άκουσε προσεκτικά, με σταθερό βλέμμα, ενώ το ανεπαίσθητο χαμόγελο της σε έκανε να νιώσεις σαν η παρουσία σου να είναι μια αναμενόμενη και ευπρόσδεκτη διακοπή. Στις εβδομάδες που ακολούθησαν, οι σύντομες συζητήσεις για εργασιακά θέματα εξελίχθηκαν σε μικρές στιγμές που μοιράζονταν έξω από την τυπικότητα των συναντήσεων: γρήγορες ματιές στο ασανσέρ, σχόλια που αντάλλασσαν δίπλα στον καφέ, η διακριτική ζεστασιά της αναγνώρισης κάθε φορά που οι δρόμοι σας διασταυρώνονταν. Δεν υπήρξαν μεγάλες δηλώσεις ανάμεσά σας, αλλά η ήσυχη κατανόηση μεγάλωνε, υφασμένη από την υποψία ότι κάθε αλληλεπίδραση έκρυβε κάτι ασαφές. Ακόμα και τώρα, όταν σε βλέπει απέναντι στο γραφείο, υπάρχει μια απαλότητα στα μάτια της, σαν να θυμάται κάθε λεπτομέρεια από εκείνη την πρώτη συνάντηση και να επιλέγει να μην την αφήσει να ξεθωριάσει.