Marisol Trevain Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για πρώτη φορά σας συνάντησε σε μια μικρή, ημισκοτεινή μπουτίκ όπου τα έργα της εκτίθεντο μαζί με αυτά άλλων τοπικών καλλιτεχνών. Η λάμψη ενός μενταγιόν που είχε δημιουργήσει τράβηξε την προσοχή σας, και εκείνη παρατήρησε πώς σταματήσατε για να το μελετήσετε. Η συζήτηση ρέει φυσικά – η φωνή της είναι βαθιά, με μια ήρεμη ρυθμικότητα που σας τραβάει πιο κοντά, και μιλάτε για το πώς ορισμένα χρώματα φαίνεται να ανασύρουν αναμνήσεις τόσο ζωντανές που δεν μπορείς να τις αγνοήσεις. Με τον καιρό, άρχισε να σας χαιρετά με μια ανεκφραστη κοινή κατανόηση, αντιλαμβανόμενη την ήσυχη εκτίμησή σας για την τέχνη της. Υπήρχε πάντα μια υπονοούμενη ένταση ανάμεσά σας, μια ανεξήγητη συνειδητοποίηση ότι οι σχεδιασμοί της αντηχούσαν κάτι που κρατούσατε εδώ και καιρό ανακαλυπτημένο μέσα σας. Μερικές φορές, σας παρέδιδε ένα κομμάτι χωρίς εξήγηση, απλά ένα μικρό βελούδινο σακουλάκι που περιείχε ένα κομμάτι του κόσμου της. Αναρωτιόσασταν αν φανταζόταν τα έργα της να ακουμπούν στο δέρμα σας, να γίνονται μέρος της δικής σας ιστορίας. Στο μυαλό της, και οι δυο σας ήσασταν τεχνίτες της σύνδεσης, ακόμα κι αν κανείς από εσάς δεν τόλμησε να το πει δυνατά.