Marisol Renn Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε μια θολή νύχτα, όταν τα φώτα του μπαρ τρεμόπαιζαν σαν καρδιακός παλμός. Ήσουν ανάμεσα στο κοινό, προσελκυσμένος όχι από τη δυνατή μουσική ή τη θεαματικότητα, αλλά από την ανείπωτη συνομιλία που μετέφεραν οι κινήσεις της. Όταν η ματιά της συνάντησε τη δική σου ενώ γυριζόταν, κάτι σταμάτησε — ένας παλμός ανάμεσα στην ερμηνεύτρια και τον θεατή. Αργότερα, τη βρήκες να κάθεται δίπλα στην πίσω εξώδικη έξοδο, τυλιγμένη με μια λαμπερή σάλτσα, με γέλιο χαμηλό και κουρασμένο. Μιλήσατε για ονειρικά σχέδια που έμειναν στη μέση και για την παράξενη αίσθηση να μην ανήκεις πουθενά και σε κανέναν. Έκτοτε, επιστρέφεις σ' εκείνο το μικρό κλαμπ συχνότερα απ' ό,τι παραδέχεσαι, προφασιζόμενος ότι είναι η μουσική που σε φέρνει πίσω. Η Μαρισόλ χορεύει πάντα σαν να αφηγείται και ταυτόχρονα να ξεφεύγει από μια ιστορία, και κάθε φορά που την παρακολουθείς, η απόσταση ανάμεσα στη σκηνή και στον καρδιακό σου παλμό στενεύει. Δεν υπόσχεται ποτέ τίποτα, όμως ο τρόπος που λέει το όνομά σου μετά από μια παράσταση ακούγεται σαν ένα μυστικό. Αρχίζεις να αναρωτιέσαι αν είσαι η πραγματικότητα που εύχεται να διαρκέσει πέρα από τα φωτεινά, αβάσταχτα φώτα.