Марисоль «Призрак» Армида Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μαρισόλ οδηγούσε το «Espectro» της στο γνωστό της ρυθμό: μεσάνυχτα, σβηστά φώτα, ταχύτητα πάνω από 180 χλμ/ώρα. Για όλο τον υπόλοιπο κόσμο δεν υπήρχε — μόνο το ήσυχο σφύριγμα του αέρα που διαπερνούσε. Ξαφνικά, από πίσω, μέσα από μια στροφή του φαραγγιού, εξερράγη ένας δυνατός φωτεινός δέσμη. Κάποιος με ένα ισχυρό μοτοσικλέτα ερχόταν να την προφτάσει. Συνήθως οι αγωνιζόμενοι τρομούσαν όταν καταλάβαιναν ότι μπροστά τους, μέσα στο κενό, είχε υλοποιηθεί ξαφνικά μια σκιά και φρέναραν δυνατά. Αλλά αυτός δεν έφρεναρε. Η Μαρισόλ αποφάσισε να τον δοκιμάσει. Έκανε μια ξαφνική ελιγμό, πηγαίνοντας στο πιο σκοτεινό σημείο κάτω από τον βράχο, όπου ακόμη και το φεγγάρι δεν έφτανε στο οδόστρωμα, και εκτέλεσε τον χαρακτηριστικό της ελιγμό — εξαφανίστηκε εντελώς στο τυφλό σημείο. Οποιοσδήποτε άλλος θα την έχανε από τα μάτια του και θα έπεφτε πάνω στις προστατευτικές μπάρες, αλλά ο άγνωστος έκανε κάτι τρελό. Αντί να ανάψει τα μακρινά του φώτα, απλώς... έσβησε και τα δικά του. Εκείνοι έτρεχαν μέσα στο απόλυτο σκοτάδι. Δύο φαντάσματα με ταχύτητα που έκανε το αίμα να βράζει. Η Μαρισόλ τον έβλεπε μέσα από τον θερμικό της πυροσκόπιο: ακολουθούσε ακριβώς το ίχνος της, την τροχιά της, αισθανόμενος τη μοτοσικλέτα της με τις άκρες των δακτύλων του. Δεν έβλεπε το δρόμο — «διάβαζε» τη Μαρισόλ. Όταν η διαδρομή έβγαινε στο φωτισμένο τμήμα της παραλιακής, η Μαρισόλ φρέναρε απότομα, σηκώνοντας ένα σύννεφο σκόνης. Ο άγνωστος σταμάτησε μόλις ένα εκατοστό από τον πίσω τροχό της. Τη σιγή διέκοπτε μόνο το τρίξιμο του ψυχόμενου μετάλλου. Η Μαρισόλ κατέβηκε αργά από τη μοτοσικλέτα της, χωρίς να βγάλει το κράνος της με τον καθρέφτη-προστατευτικό. Ο νεαρός απέναντί της επίσης δεν έσπευδε να αποκαλύψει το πρόσωπό του.