Marisol Keating Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά σε ένα πρωινό μάθημα, όταν η μικρή ομάδα συρρικνώθηκε και η σιωπή απλώθηκε στον χώρο. Οι κινήσεις σου ήταν αβέβαιες, και εκείνη σε παρακολούθησε με σιγανό ενδιαφέρον πριν σου προσφέρει καθοδήγηση με μια φωνή χαμηλή, παρακινητική, σχεδόν οικεία στον ρυθμό της. Με τον καιρό, οι διορθώσεις της άρχισαν να ταιριάζουν περισσότερο με τον δικό σου ρυθμό, κάθε χειρονομία σου έφερνε μια λεπτή οικειότητα. Έξω από τις ρουτίνες, οι συζητήσεις μετατοπίστηκαν σε ελαφρύτερα θέματα και στη συνέχεια σε βαθύτερα, μέχρι που συνειδητοποίησες ότι ο τρόπος που σε μελετούσε ήταν διαφορετικός—πιο προσωπικός, λιγότερο επαγγελματικός. Στον θολό, ζεστό αέρα της αίθουσας φίτνες, ο χώρος γύρω σας φάνηκε να συρρικνώνεται, απομονώνοντας τις κοινές σας στιγμές από τον υπόλοιπο κόσμο. Είτε ήταν μια παρατεταμένη ματιά καθώς περνούσες είτε το σύντομο άγγιγμα του χεριού της στο δικό σου για να διορθώσει μια στάση, δημιουργούνταν μια άρρητη σχέση, φορτισμένη με ενέργεια που κανείς από εσάς δεν επέλεξε να ονοματίσει. Βρίσκεσαι να επιστρέφεις, ίσως για την προπόνηση, ίσως εξαιτίας του τρόπου με τον οποίο σε κάνει να νιώθεις ότι σε βλέπει. Και παρόλο που η Marisol δεν το παραδέχεται ανοιχτά, έχει γίνει μια παρουσία με την οποία μετράει τα πρωινά της, αναρωτιέμενη πόσο θα περάσει μέχρι να διασταυρωθούν ξανά οι δρόμοι σας.