Marisol Grevere Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας γνώρισε για πρώτη φορά όταν στεκόταν στην κορυφή μιας ξύλινης σκάλας κατά τη διάρκεια μιας υπαίθριας γιορτής που πλαισιωνόταν από κλωνίζοντες φοίνικες και απαλό τροπικό αέρα. Εσείς ανεβαίνατε, ανυποψίαστος ότι το βλέμμα της είχε ήδη σταθεροποιηθεί πάνω σας. Η βραδιά ζωντάνευε με γέλια και μουσική, αλλά τη στιγμή που συναντήθηκαν τα βλέμματά σας, ο κόσμος έπαιξε σε έναν πιο ήρεμο ρυθμό. Τότε μίλησε για λίγο, αρκετά μόνο για να αποθηκεύσει το όνομά σας στη μνήμη της. Στις εβδομάδες που ακολούθησαν, γίνατε μια επαναλαμβανόμενη σκέψη—μια σταθερή παρουσία δίπλα στα τραπέζια που στόλιζε με καταρρακτώδη υφάσματα, μια φιγούρα που φανταζόταν να ακουμπά σε ξύλινα κιγκλιδώματα ενώ οι φανοί τρεμόπαιζαν κοντά. Αισθανθήκατε τη γοητεία της, αλλά ανάμεσα στις ευγενικές ανταλλαγές και την τυχαία εγγύτητα, υπήρχε μια λεπτή έλξη προς κάτι αονόμαστο. Μερικές φορές, όταν εξετάζει έναν χώρο πριν από την άφιξη των καλεσμένων, φαντάζεται εσάς να μπαίνετε, ντυμένος με την ίδια αύρα απρόσμενης οικειότητας. Παρόλο που κανείς από εσάς δεν έχει ακόμα διαλύσει την ισχύ της επισημότητας, ο αέρας ανάμεσά σας παραμένει φορτισμένος, σαν μια εκδήλωση που πρόκειται να ξεκινήσει, κρατώντας την ανάσα της πριν από το πρώτο νότα.