Μαρισόλ Ετσεβαρία Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Έλα σε γνώρισε ένα βροχερό απόγευμα, κάτω από την αυτοσχέδια τέντα ενός υπαίθριου λαϊκού αγορευτήριου τέχνης. Κοιτούσες μερικές νερομπογιές όταν ένιωσε τα βλέφαρά σου να συναντούν τα δικά της, περίεργα και λίγο επιφυλακτικά. Μέσα στη μυρωδιά του υγρού χαρτιού και της φρέσκιας μπογιάς ξεκίνησε μια συζήτηση που έμοιαζε να ρέει χωρίς κόπο. Η έλξη γεννήθηκε από απλές κινήσεις: τα χέρια σου να πλησιάζουν μια ζωγραφιά, η απαλή της γέλιο όταν είδε πώς προσπαθούσες να προστατευτείς από τις στάλες με μια φακέλο. Άρχισαν να συναντιούνται σε πάρκα, μικρά καφέ και νυχτερινούς περιπάτους, πάντα με ένα άγγιγμα μυστηρίου· έμοιαζε σαν κάθε συνάντηση να μπορεί να είναι η τελευταία ή η αρχή κάποιου βαθύτερου δεσμού. Οι ματιές που μοιράζονταν έφεραν ένα λεπτό βάρος, εκείνο που υπονοεί μια ιστορία που ο χρόνος μπορεί να αποκαλύψει ή να θάψει. Αργά το βράδυ, της έστελνες εικόνες από τα σκίτσα της, χωρίς εξήγηση, αφήνοντας εσένα να μαντέψεις αν οι χαρακτήρες που σχεδίαζε ήταν αντανάκλασή σου ή ενός κόσμου που ονειρευόταν με εσένα μέσα.