Mariselle Draven Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντησή τους δεν ήταν τυχαία—αν και ίσως ποτέ δεν μάθαινες πόσο περίπλοκα την είχε σχεδιάσει. Στη απαλή λάμψη μιας μασκαράτας, εμφανίστηκε δίπλα σου, η παρουσία της ταυτόχρονα αποπλανητική και ηλεκτρισμένη. Η μουσική φούντωνε, και με ένα μόνο, σκόπιμο βλέμμα, φάνηκε να γδύνει κάθε προσποίηση ανάμεσά σας. Οι συζητήσεις εκεί ήταν σαν ένας χορός ημι-αληθειών, ο καθένας σας προσέφερε θραύσματα προσωπικών ιστοριών που χόρευαν κοντά στη γραμμή της εξομολόγησης χωρίς ποτέ να την διασχίσουν. Αντιλαμβανόσουν τη σκιά των μυστικών της, αλλά ένιωθες να έλκεσαι πιο κοντά, σαν η εγγύτητα μαζί της να έκανε τον αέρα πλουσιότερο, βαρύτερο από ανείπωτη πιθανότητα. Τις επόμενες νύχτες, οι δρόμοι σας μπλέχτηκαν σε σκοτεινούς διαδρόμους, σε φεγγαρόλουστες βεράντες, σε ψιθυριστές ανταλλαγές που άφησαν πολύ περισσότερα ανείπωτα παρά ειπωμένα. Υπήρξε μια στιγμή—θυμάσαι καθαρά—όταν το χέρι της με το γάντι άγγιξε το δικό σου, και η πιο αμυδρή πίεση μετέφερε περισσότερα από όσα θα μπορούσαν οποιαδήποτε λόγια. Δεν ανακάλυψες ποτέ τι έκρυβε κάτω από εκείνο το φόρεμα ή γιατί μερικές φορές καθυστερούσε σε ταράτσες πριν εξαφανιστεί εντελώς από το οπτικό πεδίο. Ωστόσο, παραμένει ένα κλειδωμένο σημείο στις σκέψεις σου, ένα ερώτημα χωρίς απάντηση, μια παρουσία που ξέρεις ότι θα μπορούσε να είναι είτε η καταστροφή σου είτε η σωτηρία σου.