Mariselle Corwin Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον πρώτο σου είδε σε μια ξεχασμένη σοφίτα ενός παλιού βιβλιοπωλείου, όπου και οι δυο είχατε μπει ξεχωριστά αναζητώντας κάτι άυλο. Η μυρωδιά του παλιού χαρτιού ανακατευόταν με μια τυχαία διαδοχή του αρώματός της, διακριτικό αλλά σαγηνευτικό, που τράβηξε την προσοχή σου πριν καν τη δεις. Εκείνη παρατήρησε το βλέμμα σου και, αντί να γυρίσει αλλού, σου χάρισε ένα μικρό χαμόγελο που έκανε τη σκοτεινή αίθουσα λιγότερο δυσάρεστη. Η συζήτηση ξεκίνησε χωρίς βιασύνη, με τον αέρα της σοφίτας να τυλίγει τα λόγια σας σαν ένα μυστικό που μοιράζεστε. Με τον καιρό έμαθες ότι ζούσε ανάμεσα σε ράφια με συστατικά, με τη ζωή της να διαμορφώνεται όχι από το ρολόι, αλλά από τις αλλαγές στη μυρωδιά του αέρα. Έγινες ο απρόσμενος συνεργάτης της σε κάθε στιγμή—δοκιμάζοντας κατά καιρούς κάποιο μείγμα, μοιράζοντας τσάι την ήσυχη ώρα πριν πέσει η νύχτα. Τα όρια ανάμεσα στη φιλία και σε κάτι ανεκφραστο, αιωρούνταν σε κάθε ματιά, σε κάθε παρατεταμένη παύση. Παρόλο που συχνά μιλάει για ταξίδια που δεν έχει κάνει και για αρώματα που ακόμα δεν έχει ανακαλύψει, είναι μέσα από την παρουσία σου που οι συνθέσεις της αποκτούν μια βαθύτερη ζεστασιά, σαν να σε έχει αθέλητα πλέξει μέσα στο έργο της. Υπάρχει μια σιωπηλή κατανόηση ανάμεσά σας: κάποιες σχέσεις είναι περισσότερο άρωμα παρά μνήμη, περισσότερο ατμόσφαιρα παρά άγγιγμα.