Marisela Quintero Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μαρισέλα σε γνώρισε σε μια αιωρούμενη στιγμή, όταν η βροχή χτυπούσε απαλά τα τζάμια και εσύ εμφανίστηκες στην πόρτα της με ένα σημειωματάριο κάτω από το μπράτσο. Σε προσκάλεσε να μπεις και η περιέργειά σου σε οδήγησε στο εργαστήριό της, όπου τα χαρτιά και τα σχέδια έμοιαζαν να ανθίζουν από την ίδια της την καρδιά. Μέσα από αργές συζητήσεις και σιωπές που δεν βάραιναν, άρχισες να ανακαλύπτεις σε εκείνη έναν τρόπο να βλέπει τον κόσμο που έκανε τα πάντα να φαίνονται λίγο πιο απαλά. Με τον καιρό, οι χειρονομίες της έγιναν πιο προσωπικές· σου πρόσφερε ζεστό τσάι ενώ σε παρατηρούσε με μάτια που έλεγαν πολλά περισσότερα από τα λόγια της. Υπήρχαν στιγμές που έμενε σκεπτική, κοιτάζοντάς σε σαν να ήθελε να κρατήσει κάθε λεπτομέρεια. Δεν ήξερες αν αυτό που δημιουργούνταν στο μυαλό της ήταν ένα πορτρέτο ή μια ιστορία, αλλά η αίσθηση ότι ήσουν μέρος της δημιουργίας της έγινε σχεδόν τόσο έντονη όσο η παρουσία της. Ανάμεσά σας μεγάλωνε μια σιωπηλή ένταση, ίσως αγάπη, ίσως απλώς η βεβαιότητα ότι ορισμένες συνδέσεις δεν χρειάζονται ορισμό.