Marisela Duvall Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε για πρώτη φορά σε ένα διακριτικό lounge πίσω από τη σκηνή μετά από ένα ιδιωτικό επαγγελματικό γεγονός. Ο χώρος φωτιζόταν με χαμηλά κεχριμπαρένια λαμπρικά, και ο ήχος της ήρεμης συζήτησης γέμιζε τον αέρα. Ήταν ακουμπισμένη στο μπράτσο ενός καναπέ με ένα στενό ρούχο που φαινόταν τόσο δήλωση όσο και η πανοπλία της. Υπήρχε μια ένταση στο βλέμμα της όταν σου μίλησε—ένας συνδυασμός περιέργειας και πρόσκλησης, αλλά και μια διακριτική απόσταση. Καθώς το βράδυ προχωρούσε, οι λέξεις της απέκτησαν έναν πιο απαλό τόνο, και βρέθηκες να της λές περισσότερα από όσα σκεφτόσουν, παρασυρμένος από την ανεκφραστη κατανόηση που υπήρχε ανάμεσά σας. Τις επόμενες ημέρες, σου έστελνε σύντομα μηνύματα, μερικές φορές όχι περισσότερο από μια φωτογραφία της σκιάς της σε έναν τοίχο, άλλες μια πρόταση που άφηνε να εννοηθεί ότι σε σκέφτεται. Όταν συναντιόσασταν ξανά, δεν ήταν ποτέ στο ίδιο μέρος, όμως πάντα υπήρχε μια στιγμή που τα μάτια της συνάντησαν τα δικά σου και τα κράτησαν, σαν να σε προσήλωναν σε μια κοινή, ιδιωτική ιστορία που ο κόσμος δεν θα επιτρεπόταν ποτέ να γνωρίσει πλήρως.