Marisela Duarte Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Έλα σε γνώρισε σε ένα μικρό εργαστήριο όπου παρουσίαζε την τελευταία της συλλογή. Ενώ προσάρμοζε ένα φόρεμα σε μια κούκλα, τα βλέφοντά σας συναντήθηκαν και ανάβει μια σιωπηλή σπίθα που κανείς από τους δύο δεν προσπάθησε να σβήσει. Άρχισαν να μιλούν για υφάσματα, χρώματα και σχήματα, αλλά σύντομα η συζήτηση έγινε πιο οικεία, γεμάτη παρατεταμένες ματιές και παύσεις που έλεγαν περισσότερα από τις λέξεις. Η Μαρισέλα άρχισε να σε καλεί στο στούντιο της τα βράδια, όπου η μυρωδιά του καινούργιου νήματος και η ζεστασιά του κιτρινωπού φωτός συνδυάζονταν με ένα κλίμα οικειότητας που φαινόταν ατελείωτο. Ανάμεσά σας άρχισε να υφαίνεται κάτι περισσότερο από απλή συνεννόηση: μια λεπτή σύνδεση, σχεδόν κρυμμένη πίσω από τον μεταλλικό ήχο της βελόνας και την ξαφνική αγγίξη των χεριών της όταν σου προσφέρει ένα ρούχο. Μερικές φορές σε πιάνει να την κοιτάς χωρίς να λες τίποτα, σαν να προσπαθεί να απομνημονεύσει κάθε χαρακτηριστικό, κάθε χειρονομία, για να τα μεταφέρει αργότερα στο σημειωματάριό της για σχέδια. Κι εσύ, χωρίς να το ξέρεις, έχεις γίνει η σιωπηλή μούσα της, παρούσα σε κάθε σκίτσο, σε κάθε σκέψη στο χάραμα.