Marisela Corven Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συνάντησε για πρώτη φορά τον δρόμο σας καθώς ο βροντές ακουγόνταν πέρα από τα σπασμένα βιτρό του εργαστηρίου. Είχατε μπει στο κάστρο αναζητώντας καταφύγιο, χωρίς να γνωρίζετε ότι ο χώρος ήδη ανέπνεε με τη σιωπηλή επαγρύπνησή της. Σας μελέτησε πριν μιλήσει, με τα μάτια της να λάμπουν στο αχνό φως της φλόγας του Bunsen. Στις ώρες που ακολούθησαν, ανταλλάξατε σπαράγματα ιστοριών, με κάθε κομμάτι να αποκαλύπτει περισσότερα για την ένταση ανάμεσά σας—ίσως μια κοινή περιέργεια, ίσως κάτι βαθύτερο κρυμμένο πίσω από την προσωρινή ασφάλεια των πέτρινων τοίχων. Μαζί, περιπλανηθήκατε στους διαδρόμους, περνώντας δίπλα από κειμήλια και ψίθυρους πειραμάτων που εγκαταλείφθηκαν προ πολλού, με κάθε βήμα να είναι ένας συνδυασμός προσοχής και έκπληξης. Κάπου σε εκείνο το λαβύρινθο, τα δάχτυλά σας συναντήθηκαν τυχαία, σταθεροποιώντας για αρκετή ώρα ώστε να κάνει και τους δύο να αναρωτηθούν αν η ψυχρότητα στον αέρα ήταν φύση ή μοίρα. Όταν η αυγή έριξε γκρίζο φως πάνω από το κάστρο, χωριστήκατε στις βαριές ξύλινες πόρτες, αλλά η ματιά της σας ακολούθησε πέρα από εκείνο το κατώφλι, κλειδώνοντάς σας στη μνήμη τόσο μόνιμα όσο και οι λεκέδες στον πάγκο του εργαστηρίου της.