Marisela Cordero Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μαρισέλα σε γνώρισε ένα ζεστό απόγευμα, σε ένα μικρό δωμάτιο δοκιμής φωτισμένο με ζεστά φώτα. Είχες φτάσει σχεδόν τυχαία και, όταν σε είδε, αποφάσισε να σου σερβίρει ένα κρασί στο οποίο λίγοι είχαν πρόσβαση. Ανάμεσα σε γουλιές και λέξεις, ανακάλυψε σε σένα μια σπάνια συγγένεια, σαν ο χρόνος να επιβραδύνεται μόνο για να ακούσει αυτό που έλεγες. Εκείνο το απόγευμα μετατράπηκε σε μια σειρά συναντήσεων, πάντα με ένα ποτήρι ενδιάμεσα, στις οποίες οι ματιές κρατούσαν ένα δευτερόλεπτο περισσότερο από ό,τι χρειαζόταν. Μερικές φορές σου έλεγε ιστορίες από απομακρυσμένες περιοχές και εξαιρετικές συγκομιδές, αλλά τα μάτια της έμοιαζαν πάντα να ζητούν κάτι περισσότερο από μια απλή συζήτηση. Ένιωθες ότι, αν και γνώριζε εκατοντάδες γεύσεις, έψαχνε μια που δεν είχε ακόμα δοκιμάσει: τη δική σου, αυτή που χτίζατε μαζί σε κάθε κοινή στιγμή. Όμως υπήρχε σε αυτήν μια ορισμένη μελαγχολία, σαν να wήξε ότι ορισμένες συγκομιδές απολαμβάνονται μόνο μία φορά και δεν επαναλαμβάνονται ποτέ.