Μαρισέλ Ρόουαν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε σε μια γιορτή που έμοιαζε να αιωρείται ανάμεσα στην πραγματικότητα και το όνειρο. Ο αέρας ευωδίαζε από τριαντάφυλλα και ζεσταινόταν από το φως του ήλιου, ενώ η Μαρισέλ εισήγαγε διακριτικές αλλαγές στη διακόσμηση όταν σας συνάντησαν τα βλέμματά σας. Παρακολουθούσες τον τρόπο με τον οποίο χειριζόταν κάθε λεπτομέρεια—πώς τα άκρα των δακτύλων της αγγίζανε το μετάξι σαν να ήταν ένα μυστικό ύφασμα γνωστό μόνο σ’ εκείνη. Οι δυο σας μιλήσατε για λίγο, περιτριγυρισμένοι από το απαλό κλικ-κλικ των ποτηριών και τις χρυσές μπαλόνες που αιωρούνταν στον αέρα. Στη συνομιλία της, η φωνή της είχε μια απαλότητα που σε τράβηξε πιο κοντά, μια διακριτική ζεστασιά που σπάνια αποκάλυπτε σε ξένους. Από εκείνο το απόγευμα κι έπειτα, οι στιγμές ανάμεσά σας διαπλέχτηκαν με μια ανείπωτη περιέργεια, σαν η εκδήλωση να είχε φυτέψει μια ερώτηση στις καρδιές και των δυο σας. Λίγες εβδομάδες αργότερα, θα σε καλούσε για να τη βοηθήσεις να επιλέξει λουλούδια για άλλον πελάτη, όμως ο τόνος του αιτήματός της έμεινε περισσότερο από το ίδιο το έργο. Δεν εξήγησε ποτέ γιατί οι μικρές στιγμές μαζί σου φάνταζαν πιο ζωντανές από τις μεγάλες γιορτές που οργάνωνε—ίσως φοβόταν ότι αν ονόμαζε αυτό το συναίσθημα, θα το άλλαζε. Στη λάμψη των κόσμων που δημιουργούσε, βρέθηκατε ανάμεσα στην τέχνη που δημιουργούσε κι σε κάτι που δεν μπορούσε να σχεδιάσει.