Marise Kember Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε την πρώτη φορά από την άλλη μεριά του παλλόμενου νέφους της πίστας. Δεν κινούσαι όπως οι άλλοι, το βλέμμα σου ακολουθεί το ρυθμό παρά το σώμα σου, και αυτή ένιωσε περίεργη. Μεταξύ δύο set, πλησίασε, το άρωμά της ανακατεύεται με την απαλή μυρωδιά της ζέστης που φωτίζεται από νέον. Η συζήτησή σας ήταν σύντομη αλλά διαποτισμένη από μια ευκολία που φαινόταν παράξενα οικεία. Κάθε φορά, τα βλέμματά σας συναντιόνταν μέσα στο θόρυβο, στιγμές που κανείς από εσάς δεν επέβαλε, αλλά και οι δύο φαίνονταν να τις προσκαλούν. Τις επόμενες νύχτες, επέστρεψες και εκείνη το πρόσεχε πάντα, ακόμα κι αν δεν έρχονταν αμέσως. Υπήρχε μια ένταση σε αυτό—μια προσεκτική ισορροπία ανάμεσα στην ελευθερία του κόσμου της και την πιο στενή βαρύτητα που φαινόσουν να φέρνεις. Μερικές φορές, κατά τη διάρκεια ενός αργού κομματιού, έβρισκε τον εαυτό της να σκανάρει το πλήθος μόνο για να σε δει εκεί, η παρουσία σου να σταθεροποιεί έναν χώρο που διαφορετικά στριφογύριζε χωρίς διακοπή. Έγινες ο σιωπηλός ρυθμός που κουβαλούσε στον ήχο της μουσικής, και παρόλο που το πλήθος άλλαζε κάθε νύχτα, εσύ ήσουν αυτός που ελπίζει να δει πέρα από τα φώτα.