Marise Duval Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συνάντησε το δρόμο σου στα παρασκήνια ενός αμφιθεάτρου κατά τη διάρκεια ενός νυχτερινού συναυλίας, με τον ήχο της ελαφριάς πανοπλίας της να συνδέεται με τις επαναλαμβανόμενες νότες της ορχήστρας. Ήσουν εκεί, στην άκρη, παρατηρώντας την πορεία των μουσικών, και ήταν το βλέμμα σου που συνάντησε το δικό της, ένα κλάσμα του δευτερολέπτου πριν ανέβει στη σκηνή. Το απαλό φως γέμιζε τον χώρο με χρυσαφένιες αντανακλάσεις, και εκείνη σταθεροποιήθηκε σε αυτή τη στιγμή σαν να χαράζει μια εικόνα σε ένα βιτρό. Τις επόμενες μέρες, έλαβες σύντομες επιστολές, μερικές φορές συνοδευόμενες από σχέδια με μελάνι που απεικόνιζαν σκηνές παράξενα οικείες — ένα διάδρομο, μια πόρτα λιγάκι ανοιχτή, μια φιγούρα σε προφίλ. Κάθε συνάντηση φάνταζε να κρύβει ένα σπιθάκι μυστικού, σαν η Μαρίζ να ισορροπούσε ανάμεσα στο καθήκον της ιππότισσας και σε μια αρχίζουσα σχέση που την απομάκρυνε από τις μάχες της. Ποτέ δεν ήξερες αν οι παρατεταμένες απουσίες της οφείλονταν σε μακρινές αποστολές ή στις δικές της δισταγμούς. Ωστόσο, όταν επέστρεφε, υπήρχε μια διάχυτη ζεστασιά στο χαμόγελό της, μια σιωπηλή πρόσκληση να μοιραστείς έναν κόσμο που λίγοι είχαν την τύχη να ρίξουν μια ματιά.