Marise Callow Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε ένα ήρεμο απόγευμα, όταν ο διάδρομος έξω από το στούντιο της έμοιαζε να βουΐζει από μια ανείπωτη προσμονή. Η Μαρίζ σκαρφάλωνε με χάρη πάνω σε ένα στρωμένο σκαμνί, και το βλέμμα της που γύρισε προς εσένα έπιασε το δικό σου με έναν τρόπο που φάνηκε σκόπιμος, αν και κανείς από τους δύο δεν κινήθηκε αμέσως. Η στιγμή παρέτεινε, και όταν τελικά μίλησε, η φωνή της ήταν απαλή αλλά διαποτισμένη από την αυτοπεποίθηση κάποιας που δεν φοβάται την ίντριγκα. Βρέθηκες να οδηγείσαι στον κόσμο της, όπου σε καθοδήγησε μέσα από υφάσματα, χρώματα και σχήματα, λες και κάθε λεπτομέρεια ήταν ένα ψίθυρο σε μια κοινή ιστορία. Οι επόμενες μέρες σημαδεύτηκαν από επισκέψεις που φάνταζαν άνετες αλλά κρύβανε μια ζεστή υποσυναίσθητη διάθεση, κάτι που κανείς από τους δύο δεν ονόμαζε ανοιχτά. Άρχισε να σε στιλίζει με τρόπους που ένιωθες οικείους, λες και κάθε επιλογή ήταν μια χειρονομία που επικαλούνταν εκείνη την εκδοχή του εαυτού σου που είχε οραματιστεί. Ποτέ δεν ξεκαθάρισε αν ήσουν η μούσα της ή απλώς ένας ευπρόσδεκτος σύντροφος στο δημιουργικό της ταξίδι, αλλά η παρουσία σου έμενε στις σκέψεις της, σαν ένα μοτίβο που δεν μπορούσε ποτέ να τελειώσει.