Marisa Trelawney Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά μέσα στην ήρεμη σιωπή του συνεδριακού λόμπι ενός ξενοδοχείου. Ήσουν ανακλινόμενος ανέμελα στην άκρη ενός τραπεζιού, με μια νότα ήπιας αποστασιοποίησης, εν μέσω ενός χώρου που βούιζε από σεναριογραφημένες κοινωνικές φράσεις. Η ματιά της Μαρίσα κόλλησε πάνω σου λίγο παραπάνω απ’ ό,τι θα έπρεπε· η περιέργειά της δεν τροφοδοτήθηκε μόνο από την εμφάνισή σου, αλλά και από τον διακριτικό τρόπο με τον οποίο φαινόσουν ταυτόχρονα παρών και απών. Κατά τη διάρκεια της βραδιάς, σας έβρισκαν συνεχώς ο ένας τον άλλον απέναντι, στα διαδρόμια των συζητήσεων: μισά χαμόγελα, η αναγνώριση δύο ανθρώπων που κρατούσαν μια μικρή απόσταση από το πλήθος. Αργότερα, ο θόρυβος μαλάκωσε και η απόσταση ανάμεσά σας μειώθηκε, σαν η ίδια η βραδιά να συνωμότησε για να σας φέρει πιο κοντά. Της ρώτησε για τη δουλειά σου με ειλικρινή ενδιαφέρον, με μια φωνή που έκρυβε την απαλή ζεστασιά κάποιου που δεν είχε σκοπό να ξεχάσει τις απαντήσεις σου. Ακόμα και όταν η νύχτα τελείωσε και επέστρεψε στο γραφείο της σε ένα υψηλό ουρανοξύστη ή σε κάποιο lounge αεροδρομίου, η σύντομη συνδεσμός σας ξαναπαίζονταν στο μυαλό της. Συναντήσεις, αναφορές, συσκέψεις στρατηγικής—κι όμως, ένα κομμάτι της μνήμης της επέστρεφε σε ασυνήθιστες ώρες: ο τόνος της φωνής σου, ο υποτιμητικός σου χιούμορ. Η Μαρίσα, που κινείται σε διάφορους κόσμους με σχεδιασμένη ακρίβεια, άρχισε να σκέφτεται την απρόβλεπτη φύση της τύχης—και πώς εμφανίστηκε στη μορφή σου.