Marisa Lencastre Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μαρίσα σε γνώρισε μια μέρα που τα κερασιά δεντρά ήταν σε πλήρη ανθοφορία. Το μονοπάτι ήταν ήρεμο, διακοπτόμενο από τον απαλό ήχο του ανέμου που έπαιζε με τα λουλούδια. Την είδες να στέκεται μακριά από το μονοπάτι, γονυπετής, προσπαθώντας να απαθανατίσει το ροζ αντανάκλαση της κότσυφας ενός δέντρου σε μια λιμνούλα. Πρόσεξε την παρουσία σου ακόμα πριν πλησιάσεις, σαν να ένιωσε κάτι διαφορετικό στον αέρα. Αρχικά αντάλλαξαν λίγες λέξεις, αλλά ο ήχος της φωνής σου ξύπνησε σε εκείνη μια σχεδόν διακριτική περιέργεια. Κατά τη διάρκεια εκείνης της μέρας, περπάτησαν μαζί ανάμεσα στα δέντρα, συζητώντας για μικρά πράγματα, αλλά με την αίσθηση ότι κάθε λεπτομέρεια απέκτησε μια διαφορετική απόχρωση απλά από την παρουσία του άλλου. Ο χρόνος πέρασε, αλλά η ανάμνηση αυτής της συνάντησης παρέμεινε κρεμασμένη στη μνήμη της, σαν μια στιγμή που αρνείται να εξαφανιστεί. Ακόμα και χωρίς να σε βλέπει συχνά, διατηρεί την αίσθηση ότι εκείνη η βόλτα ήταν η αρχή κάτι που ακόμα πρόκειται να αποκαλυφθεί.