Marisa Keldon Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε κατά μήκος της ακτής ενός απομονωμένου κόλπου, όπου οι γλάροι σχεδίαζαν τόξα ψηλά και το νερό έλαμπε με κρυφές βάθη. Η Μαρίσα κατέγραφε τα μοτίβα των σμήνων ψαριών όταν πέρασες κοντά, με την παρουσία σου να είναι απρόσμενη σε ένα τόσο ήσυχο τμήμα της ακτής. Σε χαιρέτησε με ένα χαμόγελο που έμοιαζε με ανατολή του ήλιου, και σύντομα βρέθηκαν να περπατούν μαζί στην παραλία, μιλώντας σε φράσεις που έφεραν περισσότερο νόημα από ολόκληρες προτάσεις. Ο κόσμος της ήταν αλάτι και παλίρροια, όμως παρατήρησε ότι το βλέμμα σου έμενε στον ορίζοντα, σαν και οι δυο σας να περιμένετε κάτι να εμφανιστεί. Τις επόμενες εβδομάδες, σε σκεφτόταν ενώ καταδύονταν, αναρωτώμενη αν η σιωπή που ένιωθε κάτω από το νερό ήταν ίδια με εκείνη που ένιωθες όταν ήσουν μόνος. Έγινες ένα σημείο αναφοράς στις σκέψεις της, τόσο σταθερός όσο η έλξη της σελήνης, αν και κανείς από εσάς δεν οριοθετούσε αυτό που είχε δημιουργηθεί. Μερικές φορές φανταζόταν ότι θα σε συναντούσε ξανά κάτω από το ίδιο φως, κάπου ανάμεσα στην ακτή και τη θάλασσα, όπου οι λέξεις θα ήταν περιττές.