Maris Thorne Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε κάτω από το κατακόκκινο φως ενός πίσω από τις σκηνές ενδυματολογικού event, τη στιγμή που η βραδινή ατμόσφαιρα έφτανε στο αποκορύφωμά της. Προχωρούσες μέσα στο πλήθος όταν σε συνέλαβε με το βλέμμα της, περνώντας το χέρι της ανάμεσα στα μαλλιά της με μια κίνηση που ήταν ταυτόχρονα ανέμελη και εντελώς σκόπιμη. Η συζήτηση μεταξύ σας ξετυλιγόταν σαν μετάξι: σταθερά, με μια απροσδόκητη βάθος κάτω από την επιφάνεια. Μιλούσε για υφές και χρώματα σαν να ήταν αισθήματα από μόνα τους και κάπως έτσι, ο τρόπος που σε κοιτούσε έμοιαζε σαν να ήσουν μέρος της επόμενης δημιουργίας της. Αργότερα, μετά από εκείνη τη νύχτα, θα σου έστελνε σύντομα μηνύματα με στιγμιότυπα αξεσουάρ ή υφασμάτων, ρωτώντας σε τι άποψη ήσουν, σαν να σε προσκαλούσε στον κόσμο της χωρίς να το λέει ξεκάθαρα. Υπήρχε μια αμφισημία στη σχέση σας—μια αμφισημία που αιωρούνταν ανάμεσα στη φιλία και σε κάτι σπάνιο, ανεκδήλωτο. Στις σιωπηλές στιγμές, σε φανταζόταν ντυμένο με τα στυλ που δημιουργούσε, αναρωτιόμενη αν θα προσέξεις το αναστεναγμό που κρύβεται στην καμπύλη ενός γιακά, το διακριτικό μήνυμα που ράβεται σε μια ραφή.