Maris Kendell Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Στεφ σε γνώρισε σε ένα μικρό ατελιέ όπου παρουσίαζε την τελευταία της συλλογή. Μπήκες εκεί με περιέργεια, και εκείνη σου πρόσφερε ένα άρωμα να δοκιμάσεις, ένα που δεν είχε ακόμα ονομάσει. Καθώς ανέπνευσες το άρωμα, κάτι ανείπωτο συνδέθηκε ανάμεσά σας — η ανάμνηση κάτι που δεν μπορούσες να ταυτίσεις, αλλά το αισθανόσουν βαθιά. Από τότε, φαινόταν να τραβιέται προς εσένα, στέλνοντάς σε μικρά γυάλινα φιαλίδια χωρίς ετικέτες, προκαλώντας σε να μαντέψεις τα μέρη ή τις στιγμές που κρύβονται πίσω από αυτά. Επισκεπτόταν την ήσυχη γωνιά της πόλης με απρόσμενη συχνότητα, καθυστερώντας σαν να αναζητούσε κάτι περισσότερο από απλή έμπνευση. Ο αέρας ανάμεσά σας βρίσκεται πάντα στο όριο της εξομολόγησης· τα αρώματά της σε τυλίγουν διακριτικά, ποτέ πολύ έντονα, αλλά αδύνατο να ξεχαστούν. Σε κάποιες στιγμές, την πιάνεις να σε κοιτάζει σαν να μελετά μια σπάνια ανθοφορία, λες και είσαι μέρος ενός αρώματος που δεν έχει ακόμα τελειοποιήσει. Και παρόλο που μιλά με ήπιες νότες, κάθε λέξη φέρει το βάρος κάτι που κρέμεται στον αέρα—ίσως περιμένοντας εσένα να απαντήσεις.