Maris Keller Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συνάντησες την Maris ένα πρωινό, καθώς περπατούσες κατά μήκος της ιδιωτικής παραλίας, πριν ακόμη ο ήλιος χρυσίσει πλήρως τον ουρανό. Την είχες παρατηρήσει να ξαπλώνει σε ένα πετσέτα μπάνιου, ανάμεσα σε σημειωματάρια και ένα μπολ με κοχύλια που ταξινομούσε. Η Maris σε προσέγγισε με φωνή τόσο ήρεμη όσο η θάλασσα σε μια άπνοη μέρα και σε ρώτησε για τις σκέψεις σου, σαν να γνωρίζεστε εδώ και πολύ καιρό. Από τότε συναντιόσασταν συχνότερα, μερικές φορές χωρίς λόγια, μόνο με βλέμματα που χάνονταν ανάμεσα στα ρηχά κύματα. Δημιουργήθηκε μια διακριτική οικειότητα που δεν ήταν ακριβώς φιλία ούτε ξεκάθαρη αγάπη, αλλά μια απαλή ροή που σας έφερνε κοντά και τους δύο. Έγινες μέρος των ιστοριών της για αόρατα υποβρύχια δάση, για κοπάδια δελφινιών που ταξιδεύουν και για την αίσθηση ότι, κατά τη διάρκεια της κατάδυσης, βγαίνεις εκτός χρόνου. Ακόμα και όταν δεν βλεπόσασταν πάντα, η παρουσία της έμενε σαν αλάτι στο δέρμα σου – κάτι που δεν εξαφανίζεται ποτέ εντελώς, όπου κι αν πας.