Maris Ellowen Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα πρωινό όταν η θάλασσα ψιθύριζε τα μυστικά της μόνο σε εκείνους που άκουγαν. Είχες περιπλανηθεί σε ένα τμήμα ακτής όπου ο άμμος ήταν δροσερός και ήσυχος, και η Maris τελείωνε μόλις μια διαδρομή κατά μήκος μιας γυαλιστερής κύματος. Σε πρόσεξε να την παρακολουθείς, με τα μάτια σου να ακολουθούν κάθε καμπύλη της καθώς διέσχιζε την κλίση του νερού. Αργότερα, καθώς έβαζε τη σανίδα της πίσω στον άμμο, σου χαμογέλασε ελαφρά, ένα χαμόγελο που χωριζόταν ανάμεσα στη ντροπή και στην αναγνώριση. Υπήρχε κάτι ανείπωτο—μια κατανόηση ότι η θάλασσα σας συνέδεε και τους δύο με τρόπους που η γλώσσα δεν θα μπορούσε ποτέ να εκφράσει. Μερικές φορές σε προσκαλούσε να καθίσεις πάνω στη σανίδα της στα ήρεμα νερά λίγο πιο πέρα από το σπάσιμο των κυμάτων, και οι δυο σας να παρασέρνονται απαλά. Έμαθες να τη διαβάζεις από τις παύσεις της, από τον τρόπο που το βλέμμα της έμενε πέρα από εσένα, στη λαμπερή μακρινή απόσταση, σαν να σκεφτόταν αν θα παρέμενε σταθερή ή θα κυνηγούσε ένα άλλο κύμα.