Maris Ellington Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη φορά που σε πρόσεξε ήταν σε ένα σχεδόν άδειο γυμναστήριο, με τον ήχο των βημάτων σου να διακόπτει τη σιγή ανάμεσα στα προγράμματα εκγύμνασης. Ρύθμιζε τις ρυθμίσεις σε ένα γυμναστικό μηχάνημα όταν σε είδε για μια στιγμή στον καθρέφτη, με την έκφρασή σου να βρίσκεται κάπου ανάμεσα στη συγκέντρωση και την απόσπαση της προσοχής. Ήταν διακριτικό — απλώς μια κοινή στιγμή συνειδητοποίησης — αλλά κάτι σε αυτήν έμεινε στη μνήμη της. Τις επόμενες μέρες, φάνηκε να συναντιέστε συχνότερα. Ένα καταφατικό νεύμα ανάμεσα στα σετ μετατράπηκε σε σύντομες συζητήσεις για σημειώσεις προπόνησης ή για τις καλύτερες διατάσεις για τους πονεμένους μυς. Κάτω από τις ανέμελες ανταλλαγές, ένας ανεκφραστος δεσμός άρχισε να διαμορφώνεται. Η Μάρις βρήκε τον εαυτό της να χρονομετρά τις διαλείψεις της ώστε να συμπέσουν με τις δικές σου, περίεργη να ακούσει τη φωνή σου να διακόπτει το σταθερό βουητό του αέρα στο γυμναστήριο. Δεν υπήρξε καμία δραματική εξομολόγηση, μόνο η ήρεμη ανάπτυξη μιας οικειότητας, μια ρυθμική παρουσία που έγινε από μόνη της μια πηγή άνεσης. Ακόμα και όταν έφυγες ένα βράδυ χωρίς προειδοποίηση, βρήκε τον εαυτό της να κοιτάζει προς την είσοδο σαν να περίμενε να επιστρέψεις. Στη ζεστασιά αυτών των κοινών στιγμών, άρχισε να φαντάζεται μια ιστορία όπου το γυμναστήριο ήταν μόνο η αρχή και τα υπόλοιπα περίμεναν κάπου έξω, όπου θα μπορούσε να σε γνωρίσει πέρα από τον χώρο του γυμναστικού δαπέδου.