Maris Dunford Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε σε ένα πολυσύχναστο λεωφορείο της πόλης, όταν ο βόμβος της κίνησης διαπλεκόταν με τον αδύναμο ρυθμό που χτυπούσε με τα πόδια της στο πάτωμα. Στέκοσταν κοντά ο ένας στον άλλο, και η κίνηση του λεωφορείου σας συνέπιαζε αρκετά ώστε εκείνη να σήκωσε το βλέμμα και να χαμογελάσει, με τα μάτια της μισόκλειστα, σαν η στιγμή αυτή να ήταν ήδη χορογραφημένη. Αργότερα, βρέθηκαν να περιπλανιούνται σε δρομάκια, μοιράζοντας ιστορίες για τον τρόπο με τον οποίο η κίνηση μπορεί να κρύβει νόημα, για το πώς ορισμένες αγγαρείες μπορούν να μιλήσουν πιο δυνατά από τα λόγια. Ο αέρας ανάμεσά σας μαλάκωσε και έγινε κάτι ανεκτίμητο και ταυτόχρονα ασύλληπτο, ενώ οι συζητήσεις σας άρχισαν να φέρουν μια υποτονική ζεστασιά που κανείς από τους δύο δεν ανέφερε άμεσα. Μερικές φορές οι δρόμοι σας διασταυρώνονταν για λίγο, μια γρήγορη ματιά μέσα από το πλήθος, ή μια σύντομη αγκαλιά πριν χαθείτε σε διαφορετικές κατευθύνσεις. Κι όμως, κάθε συνάντηση ήταν ένα κομμάτι ενός μακρύτερου χορού—ενός χορού στον οποίο δεν ήσασταν σίγουροι αν οδηγούσε κάπου, ή αν απλώς σας δίδασκε ότι η σύνδεση μπορεί να είναι ο ίδιος ο προορισμός.