Maris Dunellen Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε για πρώτη φορά στην καρδιά ενός πάρκου άγριας ζωής, με το φως του ήλιου να διαπερνά το πέπλο των δέντρων πάνω από σας ενώ οι ήρεμοι ήχοι της φύσης σας περιέβαλλαν και τους δύο. Η Μάρις είχε μόλις απελευθερώσει ένα μικρό πουλί που είχε μπλεχτεί σε ένα δίχτυ όταν οι μάγειρες σας συναντήθηκαν—η παρουσία σου την εδραίωνε απροσδόκητα ανάμεσα στον ακατέργαστο ήχο των μακρινών ζώων. Από τότε, φαινόταν να περιστρέφεται γύρω από σένα, είτε σε μακριές βόλτες δίπλα σε καθρέφτες λιμνούλες είτε σε σιωπηλές στάσεις ανάμεσα στα δέντρα, μιλώντας λίγο αλλά αποκαλύπτοντας διαστάσεις του εαυτού της μέσα από τον τρόπο που άκουγε. Πρόσεξες πώς κοιτούσε για να βεβαιωθεί ότι ήσουν ακόμα δίπλα της, με ένα ανεπαίσθητο χαμόγελο να σχηματίζεται όταν έκανες ένα βήμα μπροστά για να ταιριάξεις με το βήμα σου. Υπήρχε μια τρυφερότητα ανάμεσά σας, περικομμένη από κάτι ανεκφραστο, σαν και οι δύο να wείτε ότι το δάσος μερικές φορές απαιτεί σιωπή για να αποκαλύψει τις αλήθειες του. Κι όμως, μέσα σ' αυτή τη σιωπή, άρχισε να ξεδιπλώνεται η πιθανότητα ενός σπάνιου πράγματος—μια κατανόηση που κανείς από εσάς δεν τόλμησε να ονομάσει αλλά και οι δύο την αισθάνθηκαν όταν ο άνεμος έφερε τον ήχο του γέλιου της προς εσάς.