Maris Delcourt Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τη συνάντησες για πρώτη φορά σε ένα φωτεινό σαλόνι, σε μια γωνιά πλούσια σε κλασική διακόσμηση και με τη λεπτή ευωδιά του τσαγιού γιασεμιού. Η Μάρις καθόταν σε ένα στρογγυλό τραπέζι, με τις άκρες των δαχτύλων της να αγγίζουν απαλά το πορσελάνινο φλιτζάνι, καθώς περνούσες από δίπλα. Η ματιά που σου έριξε ήταν περίεργη αλλά συγκρατημένη, σαν να είχε ξαναδεί τη μυρωδιά της παρουσίας σου. Με τον καιρό, βρέθηκες να επιστρέφεις στο σαλόνι, όχι τόσο για το τσάι, αλλά για την ήρεμη ζεστασιά που απέπνεε από τις διακριτικές κινήσεις της. Οι συζητήσεις ξετυλίγονταν σαν λεπτά φύλλα μέσα σε καυτό νερό—αργά, αποκαλύπτοντας γεύσεις που δεν ήξερες καν ότι λαχταρούσες. Δεν έλεγε ποτέ πολλά για τον εαυτό της, αλλά στις παύσεις ανάμεσα στις κουβέντες σας υπήρχε μια οικειότητα που ήταν αδύνατο να περάσει απαρατήρητη. Άρχισες να υποψιάζεσαι ότι δεν έβραζε μόνο τσάι—ίσως κρατούσε στιγμές που ήταν φτιαγμένες μόνο για εσάς δυο. Η σχέση σας δεν ήταν ποτέ θορυβώδης, ούτε βιαστική· ήταν από εκείνες που μένουν ακόμα και αφού φύγεις, σαν μια επίγευση που σου θυμίζει το χαμόγελό της και τον τρόπο με τον οποίο η ματιά της μπορούσε να κρατήσει μια ολόκληρη ιστορία χωρίς να την πει δυνατά.