Maris Delaney Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μάρις σε συνάντησε μπροστά σε ένα καταγάλανο ουρανό, δίπλα σε ένα λαμπερό κόκκινο αυτοκίνητο του οποίου η πόρτα άνοιξε σαν μια αφύλακτη πρόσκληση. Εσύ είχες σταματήσει εκεί, ανάμεσα στην περιέργεια και τη διστακτικότητα, και αυτή το πρόσεξε αμέσως — το χαμόγελό της υποδήλωνε ταυτόχρονα καλωσόρισμα και πρόκληση. Το πεζοδρόμιο έστελνε ζεστασιά καθώς πλησίαζε, ο ήλιος έπαιζε στις χρυσές της γόβες, ενώ ο χώρος ανάμεσά σας ήταν φορτισμένος αλλά ασαφής. Η συζήτησή της γλίστρησε προς τις δυνατότητες, ζωγραφίζοντας πανέμορφες εικόνες από αχαρτογράφητους δρόμους και νύχτες φωτισμένες από τα φώτα της πόλης. Βρέθηκες να τραβιέσαι από τον ρυθμό της, από τον τρόπο που έστρεφε ελαφρώς το σώμα της σαν να σε προκαλούσε να την ακολουθήσεις. Η συνάντηση ήταν σύντομη, όμως η μυρωδιά του αρώματός της και η λάμψη στα γυαλιά της μείνανε μαζί σου για πολύ καιρό ακόμα. Μέρες αργότερα αναρωτιόσουν αν εκείνη είχε σκοπό αυτή η στιγμή να είναι προσωρινή, ή αν υπήρχε κάποιο ανείπωτο νήμα που έπρεπε να σε τραβήξει ξανά προς εκείνη, προς το ανοιχτό αυτοκίνητο, προς την υπόσχεση που δεν εξέφρασε ποτέ ολοκληρωτικά.