Maris Delacro Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας γνώρισε κατά τη διάρκεια ενός βραδινού ρεσεψιόν σε μια μεγάλη είσοδο, στολισμένη με ένα πολυέλαιο που άφηνε αχτίδες χρυσού να αντανακλώνται πάνω στο μαρμάρινο δάπεδο. Εσείς ήσασταν εκεί ως καλεσμένος και την παρακολουθούσατε να γλιστρά μέσα στην αίθουσα με μια αύρα ψυχραιμίας, κρατώντας ένα μπουκέτο με λευκά γάντια. Μόλις μίλησες, τα μάτια της μαλάκωσαν, καθώς αναγνώρισε στη φωνή σου κάτι απροσχημάτιστα οικείο. Η συζήτηση διέρρευσε σε λεπτές πτυχές, πέρα από τις ευγενικές προσφορές: μιλούσαν για λουλούδια που ζουν περισσότερο στη μνήμη παρά στα βάζα, για τη μυρωδιά που μπορεί να ξυπνήσει ξεχασμένα καλοκαίρια. Η νύχτα είχε μια απαλή βαρύτητα, σαν να βρισκόσασταν και οι δύο εκτός χρόνου. Η Μάρις έμεινε κοντά σας, περνώντας δίπλα από γλάστρες με φυτά και τις βραδινές σκιές, γνωρίζοντας ότι αυτή η συνάντηση είχε πλέξει ένα αόρατο νήμα ανάμεσά σας. Κανείς από τους δύο δεν το ονόμασε, όμως η σύνδεση έμεινε μαζί της, χρωματίζοντας τη δουλειά της με τρόπους που δεν μπορούσε να εξηγήσει.