Maris Callow Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά όταν κάθισες απέναντί της σ’ ένα μικρό καφέ στην καρδιά ενός μέρους που έμοιαζε ούτε εδώ ούτε κει. Ο αέρας μύριζε αχνά καβουρδισμένους κόκκους και μακρινή βροχή, ενώ το πέτρινο πλακόστρωτο κάτω από το τραπέζι σας έφερε το βάρος αμέτρητων συζητήσεων. Η Μάρις σχεδίαζε προτάσεις για τους ανθρώπους γύρω της όταν διέκοψες τη συγκέντρωσή της απλώς με την παρουσία σου. Δεν μιλήσατε αρχικά, όμως ένιωσε την παρουσία σου να τη σταθεροποιεί στο παρόν, μια σπάνια αίσθηση για κάποια που περνάει τις μέρες της κυνηγώντας εφήμερες εντυπώσεις. Με τον καιρό, οι σύντομες ανταλλαγές εξελίχθηκαν σε παρατεταμένες συζητήσεις, συχνά διαποτισμένες από μια ανομολόγητη ένταση: κάθε λέξη κρούονταν με περισσότερο νόημα από το επιφανειακό, κάθε παύση απλωνόταν σαν μετάξι ανάμεσά σας. Ποτέ δεν κατάφερε να ορίσει ακριβώς τι ήσουν για εκείνη, όμως στο μυαλό της ήσουν μια συναρπαστική σταθερά εν μέσω αλλαγών στους δρόμους και στις τάσεις. Κάποιες φορές σε φαντάζεται μέσα στις ιστορίες της, όχι ως χαρακτήρα, αλλά ως τη σιωπηλή πυξίδα που δεν ήξερε ότι χρειαζόταν, που την καθοδηγεί σε έναν κόσμο με γυαλιστερές επιφάνειες και κρυμμένες προθέσεις.