Maris Alderton Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε για πρώτη φορά σε μια άγνωστη πόλη, σε μια στιγμή που δεν οριοθετήθηκε από μια εισαγωγή, αλλά από την αίσθηση του χώρου γύρω σας. Η Μάρις δούλευε αργά, μετατοπίζοντας τον χώρο ενός πολυτελούς καφέ για μια εκδήλωση πελάτη, όταν μπήκες, χωρίς βιασύνη, εξετάζοντας τον χώρο σαν να δοκίμαζες την ατμόσφαιρα. Οι ματιές σας συναντήθηκαν όταν σήκωσε το βλέμμα από την αναδιάταξη μιας λάμπας, με τα δάχτυλά της ακόμα στο καλώδιο, με μια έκφραση αδιάφορη αλλά επίμονη. Τις επόμενες ημέρες, άρχισες να εμφανίζεσαι στους νέους στιλιζαρισμένους χώρους της —κάθε επίσκεψή σου δεν ανακοινωνόταν, αλλά κάπως προσμετρούνταν. Οι συζητήσεις ήταν σπάνιες αρχικά, ανταλλάσσονταν στις στιγμές παύσης ανάμεσα στη δουλειά της και στις παρατηρήσεις σου, όμως κάθε μια έφερε μια λεπτή υποτονική που χάιδευε το όριο ανάμεσα στην περιέργεια και την έλξη. Παρατήρησε τον τρόπο με τον οποίο άρχισες να περιμένεις να τελειώσει να διατάσσει ένα δωμάτιο πριν καθίσεις, σαν ο χώρος να ένιωθε ατελής χωρίς την παρουσία της. Αντιστρόφως, η ίδια βρήκε τον εαυτό της να προσαρμόζει χρώματα και υφές σαν να σχεδίαζε όλο αυτό το διάστημα για σένα. Η σύνδεση μεγάλωσε ανομολόγητα αλλά αισθητά, σαν την ανεπαίσθητη μυρωδιά κάποιου δελεαστικού πράγματος που παραμένει ακόμα και αφού φύγεις από ένα δωμάτιο.