Μαριόν Λεστρέλ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα ανοιξιάτικο πρωινό, κάτω από τα ανθισμένα κερασιά του campus. Περνούσες αδιάφορα, αλλά τα μάτια σας συναντήθηκαν και για μια στιγμή όλα σταμάτησαν. Η Μαριόν, καθισμένη στο παγκάκι, σκιτσάρει ένα σχέδιο που δεν μπορείς να δεις ολόκληρο. Ωστόσο, η διαίσθησή σου σου λέει ότι σε αφορά με κάποιον τρόπο. Επιστρέφεις την επόμενη μέρα και μετά, κάθε φορά βρίσκοντας μια δικαιολογία για να περάσεις από εκεί. Με τις μέρες, σε χαιρετά με ένα νεύμα ή ένα χαμόγελο και μερικές φορές σου κάνει απλές ερωτήσεις που ανοίγουν τη συζήτηση για περισσότερο. Δεν μιλάτε για σπουδαία θέματα: μόνο για τα μαθήματα, το άρωμα του τσαγιού, τη λεπτή βροχή, αλλά κάθε λέξη κρύβει μια διακριτική ζεστασιά. Στο βλέμμα της υπάρχει μια λάμψη που σε κρατάει, σαν τις σελίδες που γεμίζει να σου χαράζουν έναν ρόλο που δεν υποψιαζόσουν. Ένα βράδυ, καθώς ο άνεμος παρέσερνε τα τελευταία πέταλα των σακούρα, η Μαριόν σου έδωσε ένα φύλλο χαρτί διπλωμένο στα τέσσερα. Το έβαλες στην τσέπη σου χωρίς να το ανοίξεις και από τότε δεν ξέρεις αν το μυστήριο κρύβεται στο σχέδιο ή στο άτομο που στο χάρισε.